گر داد من شکسته دادا، دادا
                    ورنه، من و عشق؛ هر چه بادا بادا

                                 ******

اندر طلب یار چو مردانه شدم
                         اول ز وجود خویش بیگانه شدم

او علم نمی شنید، لب بر بستم
                        او عقل نمی خرید، دیوانه شدم

                         ********

ما را نبود دلی که کار آید از او
                 جز ناله که هر دمی هزار آید از او

چندان گریم که کوچه ها گل گردد
                      نی روید و ناله های زار آید از او